در بالای درهای جلو و عقب iX5، بالچه های کوچکی مجهز به «کرنش سنج» (Strain Meters) تعبیه شده است که بدون خم شدن، کشش ملایم دست را تشخیص می دهند. این یک سامانه بسیار پیچیده است که در نهایت قابلیت جذابی را رقم می زند: درهای برقی که واقعاً و بدون نقص کار می کنند!
بازاختراع دستگیره در
اگر این بالچه کوچک را بکشید، درِ خودرو تا جای ممکن باز می شود و با استفاده از حسگرهای تعبیه شده، مانع از برخورد با شما یا خودروی کناری می شود. سپس سوار می شوید، پایتان را روی پدال ترمز می گذارید و در به سرعت بسته می شود. این ایده ابداً فناوری جدیدی نیست و خودروهای لوکس متعددی در گذشته آن را عرضه کرده اند، اما معمولاً بسیار آزاردهنده بودند؛ اغلب آن قدر کند عمل می کردند که مایل به صبر کردن نبودید، بستن دستی آن ها سخت بود یا آن قدر نامطمئن بودند که نمی شد به عدم برخوردشان با خودروی مجاور اعتماد کرد. اما در iX5 این سیستم واقعاً دقیق عمل می کند و حس تجمل بیشتری به نسخه الکتریکیِ دومین خودروی پرفروش بی ام و در آمریکا می بخشد.
این ویژگی تنها جلوه لوکس ماشین نیست. نسخه ای که من با آن رانندگی کردم، مدل iX5 60 xDrive با 570 اسب بخار قدرت و حدود 804 نیوتن متر (593 پوند-فوت) گشتاور، مجهز به صندلی های بسیار نرم ماساژوردار بود. رنگ نقره ای مات بدنه، به آن ظاهری پریمیوم می بخشید، حتی اگر طراحی ظاهری آن تا حد زیادی تفرقه انگیز و سلیقه ای باشد.
دستیار رانندگی «سیمبیوتیک» (همزیست)
سامانه کمکی راننده نیز کاملاً حس یک محصول سطح بالا را القا می کند. بی ام و آن را به شکلی نامتعارف “Symbiotic Drive” (رانندگی همزیست) نامیده است؛ هرچند این نام تا حدی دلهره آور به نظر می رسد، اما معنای ساده اش همکاری هماهنگ سیستم با شماست. در بزرگراه خودرو خودش فرمان می گیرد و می توانید دست هایتان را از روی فرمان بردارید. اما برای تغییر خط، هم می توانید اهرم راهنما را بزنید و هم می توانید مستقیماً فرمان را گرفته، خط را عوض کنید و دوباره آن را رها سازید.
حتی می توانید بدون غیرفعال شدن سیستم، به صورت دستی سرعت را کم یا زیاد کنید؛ موضوعی که در ابتدا نیاز به کمی عادت کردن دارد. این سیستم مثل کروز کنترل های سنتی نیست که با کوچک ترین اشاره به ترمز قطع شود. حتی می توانید برای یک چراغ قرمز ترمز کنید تا خودرو کاملاً متوقف شود، سپس پا را از روی ترمز بردارید و ماشین به نرمی به حرکت خود ادامه می دهد.
سیستم اطلاعات و سرگرمی (اینفوتینمنت) نیز عملکرد فوق العاده ای دارد و روی یک نمایشگر لمسی 17.9 اینچی در مرکز داشبورد اجرا می شود که زاویه شیب دار جالبی دارد. همه چیز بسیار روان و سریع پاسخ می دهد؛ البته دستیار هوش مصنوعی یکپارچه خودرو با شنیدن هر کلمه “BMW” بیش از حد ذوق زده می شد، اما حداقل در یافتن رستوران ها و پاسخ به تمام پرسش های گوناگون دقیق عمل می کرد.
نمایشگر سرتاسری پانورامیک (Panoramic Vision)
در بالای آن نمایشگر لمسی و در عمق داشبورد، نمایشگر سرتاسری بی ام و قرار دارد. این نمایشگر از ستون تا ستون کشیده شده و به شش بخش تقسیم می شود؛ شما می توانید آن را سفارشی سازی کنید تا همه چیز، از وضعیت آب وهوا گرفته تا تصاویر خودروهای کلاسیک بی ام و را نشان دهد. در ابتدا شاید کمی شلوغ به نظر برسد، اما بسیار کاربردی است و دیدن آن بسیار راحت تر از صفحه آمپرهای معمولی پشت غربیلک فرمان است.
این نمایشگر قطعا کاربردی تر از سومین صفحه نمایش خودرو است: نمایشگر سفارشی 14.6 اینچی شاگرد. این نمایشگر در سمت راست و کمی عقب تر از صفحه مرکزی جای گرفته تا دید راننده را مسدود کند؛ زیرا بی ام و تصمیم گرفته از فناوری فیلتر زاویه دید (که سایر رقبا استفاده می کنند) استفاده نکند. در عوض، از دوربین پایش چشم راننده استفاده شده است. به محض اینکه نگاه راننده به سمت صفحه سرنشین بچرخد، صفحه سیاه شده و فیلم در حال پخش متوقف می شود. وقتی راننده نگاهش را برمی گرداند صفحه دوباره روشن می شود، اما سرنشین باید ویدیو را به صورت دستی دوباره پخش کند که از نظر تجربه کاربری چندان ایده آل نیست.
غول پیمایش و باتری
لوکس ترین ویژگی iX5 احتمالاً برد حرکتی آن است. این خودرو مجهز به یک باتری عظیم 144 کیلووات ساعتی در زیر محفظه کابین است و با سرعت شگفت انگیز 460 کیلووات از طریق درگاه NACS شارژ می شود؛ سرعتی که (در صورت پیدا کردن شارژری با این توان) شارژ 10 تا 80 درصد را در 22 دقیقه انجام می دهد.
بی ام و هنوز آزمون های رسمی EPA را به پایان نرسانده، اما اعلام کرده که باید انتظار بردی بیش از 450 مایل (حدود 725 کیلومتر) با یک بار شارژ را داشته باشیم. برای اثبات این موضوع، یکی از مهندسان بی ام و مسیر سانفرانسیسکو تا لس آنجلس را بدون توقف طی کرد و در مقصد هنوز 50 مایل شارژ باقی مانده بود.
مقایسه با نسخه بنزینی
سفر آزمایشی من کوتاه تر بود، اما حدود شش ساعت پشت فرمان این شاسی بلندهای جدید بی ام و سپری کردم. نیمه اول با نسخه بنزینی X5 40 xDrive رانندگی کردم و نیمه دوم با نسخه الکتریکی؛ و بدون تردید نسخه برقی انتخاب قطعی من بود.
اگرچه X5 بنزینی در سرعت های بالا قدرت خوبی داشت و با فشردن پدال گاز صدای جذابی تولید می کرد، اما پاسخ دهی پدال گاز در iX5 به مراتب سریع تر و تیزتر بود. نسخه برقی قطعاً سنگین تر است، اما مرکز ثقل پایین تر باعث می شد در پیچ ها چسبندگی و پایداری بهتری داشته باشد. علاوه بر این، عملکرد توقف خودرو درست مثل مدل iX3 است؛ یعنی با تکیه بر موتورهای برقی چنان نرم و بدون تکان متوقف می شود که اگر چشمانتان را ببندید اصلاً متوجه ایستادن کامل چرخ ها نخواهید شد.
جمع بندی
در این نسل، تفاوت ساختاری فاحشی میان نسخه بنزینی X5 و نسخه برقی iX5 احساس نمی شود. این یک تغییر رویکرد چشمگیر نسبت به تقابل مدل قبلی X5 و مدل جنجالی iX است که از نظر ظاهر و رانندگی هیچ شباهتی به هم نداشتند. بی ام و در این نسل خانواده این محصول را گرد هم آورده و تلاش کرده تجربه نسخه درون سوز و تمام برقی را به یکدیگر نزدیک تر سازد.
